Απουσίες…
Πολλές απουσίες φαίνεται ότι μάζεψα τις τελευταίες μέρες (κοινώς 2 εβδομάδες) που έχω να εμφανιστώ ΚΑΙ στον blogoχώρο… Για όλα υπάρχει εξήγηση, και είπα να τη μοιραστώ μαζί σας! Είναι μόνο ένα όνομα, Κατερίνα, και αν και ξέρω ότι μπορεί να μη σας λέει πολλά μιας και είναι απλά ένα όνομα, God help me, είναι ΠΟΛΛΑ περισσότερα από αυτό… Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες, απλά θέλω να μοιραστώ μαζί σας το ότι μετά από αρκετό καιρό (μπορώ να αναφέρω ως και χρόνια) νοιώθω τόσο αυθεντικά ευτυχισμένος με όλη την έννοια της λέξης. Είναι απίστευτο ότι ένας άνθρωπος μπορεί να γυρίσει τον κόσμο σου τόσο ανάποδα που νοιώθεις ΤΟΣΟ γεμάτος, τόσο χαρούμενος, τόσο in love anyway… Δεν πίστευα ποτέ ότι θα χαμογελούσα όλη μέρα και όταν λέω όλη, εννοώ ΟΛΗ μέρα και να ζω σαν κάθε μέρα να είναι η τελευταία μου… Επισήμως η 4η Μαρτίου 2007 είναι η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής μου…
Για εσένα μωράκι μου…
Remember?
“If you’ll be my star, I’ll be your sky…
You can hide underneath me and come out at night…
When I turn jet black and you show off your light,
I live to let you shine, I live to let you shine…”
2 comments
