Narayan’s Implosion Flux

Το Σύνδρομο Tourette (άλλες ονομασίες : σύνδρομο Tourette’s, Tourette’s disorder, Gilles de la Tourette’s syndrome (GTS), ή το πιο κοινό Tourette’s (TS)) είναι μια κληρονομίσιμη νευρολογική κατάσταση που εμφανίζεται κατά κύριο λόγο στην παιδική ηλικία. Τα βασικά της χαρακτηριστικά είναι μια πληθώρα από ακούσιες μυϊκές και λαρυγγικές συσπάσεις (τα λεγόμενα τικ (tic)). Τα τικ αυτά αυξομειώνονται κατά τη διάρκεια της πάθησης και χωρίζονται σε παροδικά και χρόνια τικ.

Ένα παράδειγμα όλων αυτών των τικ μπορείτε να δείτε στο video που σας παραθέτω.

Παλιότερα, το σύνδρομο θεωρούνταν πιο σπάνιο και περίεργο προφανώς λόγω της χρησιμοποίησης από τους πάσχοντες, αισχρών και συχνά προσβλητικών λέξεων και φράσεων (επιστημονικός όρος : κοπρολαλία (coprolalia)). Παρόλαυτά, η συχνότητα ανθρώπων με κοπρολαλία στο συγκεκριμένο σύνδρομο δεν είναι πλέον τόσο μεγάλος. Το σύνδρομο δεν μπορεί να παρατηρηθεί πάντα και εύκολα λόγω του ότι οι περισσότερες των περιπτώσεων Tourette’s είναι ήπιες. Η αναλογία σε πληθυσμιακό επίπεδο μπορεί να είναι περίπου 1 ανά 100 και σύμφωνα μεέρευνες περίπου 530.000 παιδιά στην Αμερική που πηγαίνουν ακόμα σχολείο μπορεί να έχουν Tourette’s χωρίς να το ξέρουν ούτε καν οι γονείς τους, πόσο μάλλον τα ίδια τα παιδιά. Στις ήπιες περιπτώσεις παρατηρούμε πολλά τικ που μπορεί να έχουν την εικόνα ανοίγοκλεισίματος των ματιών, βήχα, καθάρισμα του λαιμού, “ρούφηγμα” της μύτης και ακούσιες κινήσεις του προσώπου. Οι άνθρωποι με Tourette’s μιας και δεν έχουν σύνδρομο που τους μειώνει το προσδωκούμενο όριο ζωής, ζουν κανονικά και σε γενικές γραμμές τα τικ μειώνονται και πολλές φορές εξαφανίζονται κατά τη διάρκεια της εφηβείας. Είναι πάρα πολύ σπάνιες οι περιπτώσεις ανθρώπων με Tourette’s σε έξαρση σε ηλικίες μεταγενέστερες της εφηβείας.

Βασικό ρόλο στην αιτολογία του συνδρόμου παίζουν γενετικοί αλλά και περιβαλλοντικοί παράγοντες αν και οι ακριβείς λόγοι δεν είναι γνωστοί. Κατά τη διάρκεια του συνδρόμου Tourette’s δεν είναι αναγκαία η χορήγηση φαρμάκων μιας και δεν υπάρχουν εξειδικευμένα φάρμακα για κάθε είδος τικ. Για αυτά που υπάρχουν βοηθούν τον πάσχοντα αν και ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης είναι η γνώση και η μάθηση όλων των πληροφοριών για το σύνδρομο και η επιβεβαίωση στον ασθενή ότι τα περισσότερα των τικ του είναι παροδικά και θα εξαλειφθούν με τον καιρό. Όπως είναι λογικό, στις περισσότερες των περιπτώσεων, οι ασθενείς γνωρίζουν από τι πάσχουν και αυτό είναι το δυσκολότερο σημείο για αυτούς μιας και δεν μπορούν να το σταματήσουν με τη θέλησή τους. Η οικογενειακή βοήθεια και κάθε είδους υποστήριξης στον ασθενή είναι σημαντική για την καλύτερη έκβαση του συνδρόμου.

Το σύνδρομο το ονόμασε ο Jean-Martin Charcot (1825–93), ως φόρο τιμής στον Georges Albert Édouard Brutus Gilles de la Tourette (1859–1904), Γάλλο νευρολόγο ο οποίος διέγνωσε Tourette’s σε 9 ασθενείς του το 1885.